Przedmioty z twojego koszyka

Nie masz produktów w koszyku.

Złudzenia sukcesu

Złudzenia sukcesu

Artykuł pochodzi z: HBRP nr 10, grudzień 2003

Dostępność: Dostępny

24,00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

Informacje o autorze:
Daniel Kahneman jest profesorem psychologii Princeton University w New Jersey i profesorem spraw publicznych w Szkole Woodrow Wilsona tego uniwersytetu. Jest laureatem Nagrody Nobla z 2002 roku w dziedzinie ekonomii.

Dan Lovallo jest profesorem zarządzania w University of Western Australia Business School w Perth oraz doradcą firmy McKinsey & Company.

FRAGMENT:
Planując poważne przedsięwzięcia, menedżerowie z reguły przesadzają w ocenie korzyści i bagatelizują koszty. W ten sposób narażają się na niepowodzenia. Oto jak zwiększyć realizm w prognozowaniu. W 1992 roku amerykańska kasa chorych Oxford Health Plans zaczęła budować skomplikowany system komputerowy do przetwarzania danych o roszczeniach i wypłatach. Podczas realizacji projektu od początku natrafiano na nieprzewidziane problemy i zakłócenia. Wdrożenie systemu opóźniało się, nakłady rosły, a firma na próżno usiłowała poradzić sobie z coraz większymi zaległościami w przetwarzaniu dokumentów...

Pełny artykuł zawiera: 30849 znaków

STRESZCZENIE:
Dowody są niepokojąco oczywiste: większość wielkich przedsięwzięć inwestycyjnych (fuzje i zakupy firm, budowy dużych obiektów, wejścia na rynki) powstaje z opóźnieniem, przekraczając planowane nakłady i nie przynosząc zamierzonych korzyści. Ekonomiści dowodzą, że duża liczba nietrafionych przedsięwzięć wynika z ponoszenia przez firmy racjonalnego ryzyka: korzyści z paru sukcesów przeważają nad stratami wynikającymi z wielu niepowodzeń. Jednakże dwóch wybitnych uczonych zajmujących się problematyką podejmowania decyzji, Dan Lovallo z University of New South Wales i laureat Nagrody Nobla Daniel Kahneman z Princeton University, ma na tę sprawę zupełnie inny pogląd.

Według nich kombinacja złudzeń poznawczych (w tym zakotwiczenia i pomijania konkurentów) oraz nacisków ze strony firm powoduje, że menedżerowie mają skłonność do przesadnego optymizmu w prognozowaniu wyników poważnych inwestycji – przeszacowują korzyści i nie dostrzegają pułapek. W efekcie doprowadzają do tego, że ich firmy realizują zamierzenia z góry skazane na porażkę.


Autorzy dowodzą, że nie da się uniknąć takich złudzeń i nacisków, ale można je złagodzić przez stosowanie zupełnie innej metody prognozowania – w której przyjmuje się znacznie bardziej obiektywny „pogląd z zewnątrz” na prawdopodobny wynik zamierzenia. Taki pogląd z zewnątrz, nazywany także „prognozowaniem na podstawie kategorii odniesienia”, całkowicie pomija szczegóły rozpatrywanego projektu; zamiast tego zachęca się menedżerów do zbadania losów podobnych przedsięwzięć, które będą dla naszej inwestycji klasą odniesienia, do opracowania przybliżonego rozkładu wyników w tej klasie, a następnie do określenia pozycji swojego przedsięwzięcia w tym rozkładzie. Zdaniem autorów istnieje duże prawdopodobieństwo, że pogląd z zewnątrz doprowadzi do trafniejszych prognoz niż pogląd z wewnątrz.