Przedmioty z twojego koszyka

Nie masz produktów w koszyku.

Przywództwo piątego stopnia. Triumf pokory i determinacji

Przywództwo piątego stopnia. Triumf pokory i determinacji

Artykuł pochodzi z: HBRP nr 6, sierpień 2003

Dostępność: Dostępny

24,00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

Informacje o autorze:
Jim Collins prowadzi ośrodek badań w dziedzinie zarządzania w Boulder, Colorado (USA). Jest współautorem, wraz z Jerrym I. Porrasem, książki Built to Last: Succesfull Habits of Visionary Companies (HarperBusiness, 1994) i autorem Good to Great((HarperBusiness, 2001).

FRAGMENT:
Co sprawia, że przedsiębiorstwo zaledwie dobre staje się doskonałe? Poszukiwaniu odpowiedzi na to pytanie był poświęcony pięcioletni projekt badawczy, którego wyniki powinny wpłynąć na zmianę naszego dotychczasowego sposobu myślenia o przywództwie w firmie. Okazuje się bowiem, że menedżerowie o największej sile oddziaływania to osoby, których charakter stanowi paradoksalną mieszaninę osobistej skromności i zawodowej determinacji. To ludzie nieśmiali i jednocześnie agresywni. Niepewni i nieustraszeni. Jest ich niewielu – ale są nie do pokonania. 1971 roku na stanowisko prezesa firmy Kimberly-Clark, wiekowego producenta wyrobów papierniczych, którego wartość akcji spadła w ciągu minionych dwudziestu lat do poziomu o 36% niższego od średniej wartości rynku, został powołany Darwin E...

Pełny artykuł zawiera: 39981 znaków

STRESZCZENIE:
Zarządy firm zwykle działają w przekonaniu, że transformacji dobrych przedsiębiorstw w znakomite mogą dokonać tylko kierujący nimi „herosi” – egocentryczni liderzy, tacy jak Lee Iacocca (były prezes Chryslera).

W rzeczywistości wcale tak nie jest – twierdzi ekspert w dziedzinie przywództwa i autor niniejszego artykułu Jim Collins. Aby wznieść firmę na wyżyny, potrzebny jest jej tzw. przywódca piątego stopnia, czyli menedżer o naturze stanowiącej paradoksalną mieszaninę osobistej skromności, wielkiej siły woli i determinacji.

Collins maluje przekonujący portret cech osobowościowych i zdolności, niezbędnych do wypełniania roli skutecznego przywódcy, który jest jednocześnie odmienny od tego, co podpowiada nam intuicja. Według niego atrybuty przywódców piątego stopnia to: skromność, wola działania, zdecydowanie oraz skłonność do przypisywania zasług innym i brania winy za niepowodzenia na siebie. Autor ilustruje swoją teorię barwnymi opowieściami o jedenastu przywódcach tego rodzaju, odnoszących sukcesy w najnowszej historii amerykańskiego biznesu. Zestawia niezwykłe efekty, osiągane przez tych niepozornych lub wręcz nieśmiałych ludzi, takich jak Colman M. Mockler z Gillette czy Darwin E. Smith z Kimberly-Clark, z tym, co osiągnęli i jak działali zabiegający o osobistą popularność słynni przedsiębiorcy w rodzaju Iacocci.

Collins przyznaje, że nie ma recepty na to, jak stać się przywódcą piątego stopnia, a nawet nie wie, czy jest to w ogóle możliwe. Niektórzy przywódcy mają według niego potrzebną do tego osobowość, inni zaś jej nie mają. Powołując się na wyniki badania, sugeruje jednak, że menedżerowie mogą starać się zmierzać w kierunku przywództwa piątego stopnia, stosując kilka zasadniczych sposobów działania – m.in. zatrudniając odpowiednich ludzi oraz budując w firmie kulturę zdyscyplinowania. „Jeśli uparcie dąży się do czegoś, życie zmienia się na
lepsze” – to jego konkluzja.