Lista życzeń

Przedmioty z twojego koszyka

Nie masz produktów w koszyku.

Przemiana starzejącej się brytyjskiej ikony mody w markę globalną

20
Przemiana starzejącej się brytyjskiej ikony mody w markę globalną

Elektroniczny dostęp do artykułu.

Produkt dostępny od razu na portalu HBRP.pl (po zalogowaniu) przy wyborze płatności PayU.
Przy płatności za zamówienie przelewem czas otrzymania dostępu do materiałów wydłuża się do momentu odnotowania wpłaty.

Artykuł pochodzi z:
Magazyn HBRP nr 139, wrzesień 2014

Dostępność: Dostępny

24
LUB
Opis

Szczegóły

Informacje o autorze:

Angela Ahrendts

FRAGMENT:

Gdy w lipcu 2006 roku zostałam prezesem Burberry, sektor dóbr luksusowych był jednym z najszybciej rozwijających się na świecie. Marka Burberry, mając za sobą bogatą historię i tradycję zbudowaną wokół znanych na całym świecie prochowców, powinna dysponować wieloma atutami w walce z konkurencją. Jednak obserwując, jak moi menedżerowie zbierają się na pierwsze wspólne spotkanie poświęcone formułowaniu strategicznych planów, od razu zauważyłam jedną rzecz. Ludzie ci zjechali z całego świata, by trafić na klasyczną angielską pogodę, pełną szarości i wilgoci, ale nikt z ponad sześćdziesięciu uczestników spotkania nie miał na sobie płaszcza Burberry. Wątpiłam, czy w ogóle posiadają takowy w garderobie. A jeżeli menedżerowie stojący na szczycie firmy nie kupują jej produktów pomimo przysługujących im ogromnych zniżek, to jak możemy oczekiwać, że klienci będą skłonni zapłacić za nie pełną cenę? To był znak, że stoimy przed dużymi wyzwaniami...

Pełny artykuł zawiera: 19755 znaków.

STRESZCZENIE:

Angela Ahrendts, nowa prezes firmy Burberry, obserwowała 60 menedżerów zbierających się w Londynie na spotkaniu dotyczącym strategicznych planów organizacji. Zauważyła, że żaden z nich nie miał płaszcza Burberry pomimo typowej angielskiej pogody. To był znak, że firmę czekają wyzwania. Nawet na kwitnącym rynku Burberry osiągało wzrost na poziomie zaledwie 2% rocznie. W procesie globalnej ekspansji firma zatraciła swój charakter: każdy z 23 licencjonowanych partnerów na całym świecie robił coś innego. Wszechobecność marki odbierała jej blask i wyjątkowość. Ahrendts uświadomiła sobie, że jeżeli Burberry ma stać się wspaniałą, ogólnoświatową marką czysto luksusowych towarów, musi mieć jednego dyrektora artystycznego i odwołać się do idei płaszcza prochowca. Prezes postanowiła wprowadzać innowacje, zachowując jednocześnie wierność duchowi tradycyjnych produktów, by przyciągnąć grupę konsumentów dóbr luksusowych przyszłości - pokolenie końca dwudziestego wieku.