X
Następny artykuł dla Ciebie
Wyświetl >>

Wnioski płynące z wielu badań przekonują nas, że przełomowe innowacje są częściej dziełem zespołów niż pojedynczych osób; niektórzy obserwatorzy twierdzą wręcz, że postać samotnego wynalazcy jest mitem. Z nowego badania wyłania się bardziej złożony obraz: relatywna efektywność zespołów i pojedynczych osób różni się w zależności od tego, czy wynalazek można rozbić na odrębne fragmenty pracy.

Naukowcy zbadali ponad 1,8 miliona amerykańskich patentów zgłoszonych w latach 1985–2009, dzieląc je na dwie części zgodnie z klasyfikacją stosowaną przez urzędy patentowe. Patenty użytkowe obejmują wynalazki dotyczące funkcji, natomiast patenty wzornicze – formy. Przyglądając się najbardziej udanym patentom wzorniczym (wybranym na podstawie liczby wzmianek w różnych źródłach), badacze stwierdzili, że samotni wynalazcy mieli takie same szanse na stworzenie przełomowych innowacji jak zespoły. Zdaniem naukowców, wynikało to stąd, że innowacje wzornicze mają z reguły bardziej holistyczny charakter; pracy nad tymi innowacjami nie można podzielić na odrębne odcinki, przez co zespół nie zyskuje przewagi nad jednostką i generuje koszty koordynacji pracy.

Jeśli chodzi o patenty użytkowe, naukowcy ustalili, że samotni wynalazcy mieli o 17% mniejsze szanse na stworzenie innowacji o przełomowym znaczeniu. Nie była to jednak powszechna prawidłowość. Ze względu na to, że wnioski patentowe mają rozbudowaną strukturę – każdemu aspektowi wynalazku (i jego wariantom) jest przypisany temat i numer – badacze byli w stanie policzyć wycinki pracy nad każdą innowacją. Okazało się, że o ile zespoły górowały nad jednostkami w wymyślaniu modułowych rozwiązań, o tyle w przypadku bardziej holistycznych wynalazków ta różnica nie była znacząca. Dalsza analiza wykazała, że samotni wynalazcy osiągali sukcesy tylko wtedy, gdy mieli za sobą bogatą historię współpracy – przypuszczalnie dlatego, że służyła im ona za platformę edukacyjną, z której mogli czerpać, gdy pracowali samodzielnie.

„Zestrojenie struktury innowacji (wybór pomiędzy strukturą modułową a jednolitą) ze strukturą pracy nad wynalazkiem (wybór pomiędzy współpracą z innymi a pracą samodzielną) jest kluczowym zadaniem, które w istotny sposób zwiększa szanse na stworzenie przełomowej innowacji – piszą badacze. – Menedżerowie mogą uniknąć pułapek związanych z koordynacją pracy, jeśli dopilnują, aby wynalazek i struktura pracy nad tym wynalazkiem były dobrze do siebie dobrane”.

Powiązane artykuły


Bądź na bieżąco

Odblokuj wszystko!

Trzy tytuły – trzy perspektywy HBRP.pl, ICAN.pl, MITSMR.pl
31 szkoleń z certyfikatem online ICAN Business Advisor
Webinaria kryzysowe Wideo i LIVE

Najpopularniejsze tematy